Eigenlijk is het gebruik van het woord aquarel een beetje misleidend, want Ben heeft een eigenaardige techniek ontwikkeld, waarbij hij zijn penseel(tjes) vaak toch nog als een pennetje vast houdt.
     Eigenlijk is hij onthand bij het grote gebaar, dat hem even vreemd is als de krachtige lijn. Voor het ontdekken van zijn vermogen tot stileren, wat hij heus wel heeft, moet je dan ook een loep gebruiken. Zijn kracht ligt in het volhouden en zijn geloof dat oefening kunst baart.
     Sinds het fiasco met de Chinese kleurinkten, prachtig en nog watervast ook, maar ó, zo weinig lichtecht, gebruikt hij nog slechts de allerbeste kwaliteit waterverf en zuurvrij papier. Bij zijn kleuretsen schaamt hij zich er zelfs niet voor gruwelijk giftige cadmiumpigmenten te gebruiken! Het is vreselijk, maar waar!